Search This Blog

22/04/2017

ફિલ્મ : ‘હેરા ફેરી’ (૭૬)
નિર્માતા : ચૌધરી
ન્ટરપ્રાઇઝ
દિગ્દર્શક : પ્રકાશ મેહરા
સંગીત : કલ્યાણજી–આણંદજી
ગીતકાર : અંજાન
રનિંગ ટાઇમ : ૧૮ રીલ્સ : ૧૬૮ મિનિટ્સ
થીયેટર : નટરાજ (અમદાવાદ)
કલાકારો : અમિતાભ બચ્ચન, વિનોદ ખન્ના, સાયરા બાનુ, સુલક્ષણા પંડિત, ડૉ. શ્રીરામ લાગુ, ઊર્મિલા ભટ્ટ, પિંચુ કપૂર, ગોગા કપૂર, મૅકમોહન, મોહન શૅરી, યુનુસ પરવેઝ, વિકાસ આનંદ, પદ્મા ખન્ના, ઇન્દુમેહતા, રામ સેઠી, તરૂણ ઘોષ અને પી. જયરાજ.

ગીતો
૧. આપ કા સરકાર ક્યા કુછ ખો ગયા હૈ..... આશા ભોંસલે
૨. કલ તક રબ... દરબાર મેં ઉપરવાલે કે... કિશોર – મહેન્દ્ર
૩. મુઝે પ્યાર મેં ખત કિસીને લિખા હૈ... આશા ભોંસલે
૪. બરસો પુરાના યે યારાના, એક પલ મેં... કિશોર કુમાર
૫. કૌન અંજામ–એ–ઉલ્ફત નહી જાનતા... લતા મંગેશકર
ફક્ત ગીત નં. ૨ ઇન્દિવર, બાકીમાં અંજાન.

હિંદુઓમાં મનાય છે કે, કોકના મૃત્યુની અફવા ઊડે, તો એ વ્યક્તિનું આયુષ્ય લંબાઈ જાય છે. વિનોદ ખન્નાનું આયુષ્ય તો આ લેખ લખાય છે, ત્યાં સુધી તો લંબાઈ ગયું છે અને ઇશ્વરને પ્રાર્થના ય આપણે સહુ ભેગા મળીને કરી દઇએ કે, આવો હૅન્ડસમ અને કાબિલ હીરો હજી એની ઇચ્છા હોય ત્યાં સુધી જીવવો જોઇએ. સોશિયલ મીડિયા કેવું તગડું છતાં સ્થૂળ થતું જાય છે કે, કોઈકે અત્યંત નંખાઈ ગયેલા બિમાર વિનોદનો ફોટો વોટ્સઍપમાં વાયરલ કરી દીધો, ને ઉપરથી કાંઈ જ ‘કન્ફર્મ’ કર્યા વિના એમ પણ લખી દીધું હતું કે, ‘વિનોદ ખન્નાનું અવસાન થયું છે.’ એમાં કાચી સેકંડમાં આખા દેશમાં ખોટી ખબર ફેલાઈ ગઈ. આ લખનાર પણ જૂઠની ઝપેટમાં આવી ગયા હતા અને કોઇ  ૧૦–૧૫ દોસ્તોને આવો મૅસેજ ફૉરવર્ડ કર્યો.

કમનસીબે, આવા સોહામણા અને ‘માચો’ હીરોની બિમારી પછીનો ફોટો મૃત્યુ કરતાં ય વધુ ડરામણો હતો. જેને આપણે સ્વર્ગસમી રાજધાનીના રાજકુમાર સ્વરૂપે જોયો હોય, એ આટલો અશક્ત, નિ:સહાય અને મનથી ભાંગી પડેલો દેખાય, એ આપણને આજે ય મંજૂર નથી. પ્રાર્થનાઓ એટલે જ કરવી જોઇએ કે, મૃત્યુ તો સહુનું આવવાનું છે, પણ આવા સશક્ત અને હૅન્ડસમ માણસને પરમેશ્વર આવું લાચાર મૌત ન આપે. આવી હસ્તીઓ મરવી પણ જોઇએ કોઇ રાજા–શહેનશાહને છાજે એવી રીતે !

પાકિસ્તાનના પેશાવર (ત્યાંનો પઠાણી ઉચ્ચાર, પિશાવર)માં ૬ઠ્ઠી ઑક્ટોબર, ૧૯૪૬ના રોજ જન્મેલા વિનોદ ખન્નાનું ‘રૂક જાના નહિ, તું કહીં હાર કે...’ ગીતવાળી ફિલ્મ ‘ઈમ્તિહાન’ જોયેલી યાદ હોય તો નાસિક પાસેના દેવલાલી ગામમાં આવેલી બાન્સૅસ્કૂલમાં પૂરી ફિલ્મનું શૂટિંગ થયું હતું. એ જ સ્કૂલમાં એક જમાનામાં ધી ગ્રેટ દિલીપ કુમાર ભણ્યા હતા. કરોડો કમાવી આપતી ફિલ્મી કરિયર પડતી મૂકીને વિનોદ અચાનક આચાર્ય રજનીશનો શિષ્ય બની ફિલ્મોને અલવિદા કહી બેઠો. થોડા વર્ષોમાં ભૂલ સમજાતા એ ફિલ્મોમાં પાછો આવ્યો અને પ્રેક્ષકો તો તૈયાર જ હતા, એને વધાવી લેવા માટે.

મને યાદ છે ૧૯૬૮ની સાલ. મે તાજું તાજું એસ.એસ.સી. પાસ કર્યું હતું અને ઘટમાં ઘોડા થનગનતા હતા અમદાવાદની કૃષ્ણ ટૉકીઝની બહાર લાગેલી ધક્કામુક્કીવાળી લાંબી લાઈનમાં ઊભા રહીને ફિલ્મ ‘મનકા મીત’ જોવાના. સુનિલ દત્તે પોતાના નાના ભાઇ સોમ દત્તને ચમકાવવા બનાવેલી આ ફિલ્મ જોવાનું એક માત્ર આકર્ષણ આ ફિ;મમાં બિલકુલ સાચી લાગે એવી ‘ફાઇટિંગ’ જોવાની. એ જમાનાના પ્રેક્ષકો માની નહોતા શકતા કે, આ સાચી મારામારી તો નહિ હોય ! સોમ દત્તની આ ફાઈટિંગ એની જેમ પહેલી જ ફિલ્મમાં ચમકતા વિલન વિનોદ ખન્ના સાથે હતી. સોમ–વિનોદની જેમ લીના ચંદાવરકર અને સંધ્યારાનીની ય એ પહેલી ફિલ્મ હતી પણ નસીબ જુઓ... આજ સુધી સોમ દત્ત અને સંધ્યારાની ક્યાં ફેંકાઈ ગયા, તેની કોઇની જાણ નથી ને વખત જતા લીના અને વિનોદ ફિલ્મ ઇન્ડસ્ટ્રીમાં હીરો–હીરોઈન તરીકે છવાઇ ગયા. વિનોદને બે માર્ક વધારે આપવા પડે કે, એ તો વિલનમાંથી હીરો બન્યો. (...અને હીરોમાંથી પાછા વિલન બનવા એ રાજકારણમાં જોડાઇને ભાજપનો સંસદ સભ્ય બન્યો હતો ! )

૧૯૭૬માં આવેલી આ ફિલ્મ ‘હેરા ફેરી’માં વિનોદ અમિતાભ બચ્ચન સાથે પેરેલલ (સમાંતર) રોલમાં હતો, પણ અમિતાભ સાથે એકે ય હીરો પૅરેલલ રોલમાં હોઇ શકે ખરો ? આ બન્નેએ કોઈ સાત–આઠ ફિલ્મો સાથે કરી હશે, છતાં તાજેતરમાં બહાર પડેલી રિશી કપૂરની આત્મકથા (ખુલ્લમ ખુલ્લા)માં રિશીએ જણાવ્યા મુજબ, અમિતાભે પોતાના સહકલાકારોને કદી ય ફિલ્મની સફળતાનો યશ કે ઇવન ઉલ્લેખ આપ્યો નથી. બચ્ચનની ધાંયધાંય સફળતા સામે એક માત્ર વિનોદ ખન્ના ટકી જતો હતો, પણ રજનીશજીનો સન્યાસ વચમાં આવી જતા અમિતાભનો માર્ગ તદ્દન મોકળો થઇ ગયો. રાજેશ ખન્નાને ખલાસ કરવા માટે તો એ પોતે એકલો કાફી હતો ને એમાં ય અમિતાભ જેવા સર્વોત્તમ હીરો સાથે ખન્નો ટક્કર મારી બેઠો, એમાં ભઇ ક્યાં ખોવાઇ ગયા એની ય ખબર ન પડી.

વિનોદની આજની આ ફિલ્મ ‘હેરા ફેરી’ તો તમે ન જુઓ એમાં કલ્યાણ છે, પણ એની બેશક જોવા જેવી ઘણી ફિલ્મોમાં ‘અચાનક, ઇમ્તિહાન, શક, રિસ્ક, મૈં તુલસી તેરે આંગનકી અને દયાવાન’ ખાસ જોજો. ‘હેરાફેરી’ બીજા કોઇએ ઉતારી હોત તો, ‘છુટા નથી...’ આગળ જાઓ, બાબા, કહીને કાઢી મૂક્યો હોત, પણ બચ્ચનની ઝંજીર, શરાબી અને નમકહલાલ જેવી સુંદર ફિલ્મો બનાવનાર પ્રકાશ મેહરાએ ‘હેરાફેરી’ ઉતારીને પોતાની સાથે બચ્ચન, ખન્ના, સાયરા કે સુલક્ષણા... બધાની અક્કલોના એકસામટાં દેવાળા ફૂંકાવ્યા છે. યસ. ફિલ્મ બકવાસ હોઇ શકે, પણ આટલો  મોટો બકવાસ તો તમિલ–કન્નડ–તેલુગુ કે મલયાલમ ફિલ્મોમાં ય જોવા નહોતો મળતો. ‘‘ફિલ્મ ભલે થર્ડ ક્લાસ હોય... હું નહિ કરૂં તો બીજો કોઇ હીરો કરી લેશે અને ફિલ્મોની સફળતાનું તો કોઇ ઠેકાણું હોતું નથી... ક્યારે કઇ ફિલ્મ સુપરડૂપર હિટ જશે, એ કહેવાય નહિ, એના કરતાં કચરો ફિલ્મ તો છે ને...? ઝડપી લો. ’’ એવું આ ફિલ્મના તમામ ઍક્ટરોએ સ્વીકાર્યું હશે...

19/04/2017

ઓરખાણ પઇડીઇઇઇ...?

એમણે રસ્તા વચ્ચે મને ઊભો રાખી મારો ખભો હલાવીને ભારે ઉમળકાથી પૂછ્યું, 'દાદુ, ઓળખાણ પડી ?' મેં હા જ પાડી દીધી હોય, એવા અંદાજથી એ ચાલુ ય પડી ગયા, 'બોલો સેઠ... આ યોગી આદિત્યનાથનું શું લાગે છે ?'

'ઇ દેખાવમાં માયાવતી જેવા લાગતા હતા, એટલે ડરના માર્યા મેં એમની આંખોમાં જોઇને જવાબ ન આપ્યો. મને કોઈ પુરૂષ અડીને વાત કરે, તે સહન ન થાય. સ્ત્રીઓ માટે આપણું મોટું મન, પણ દેખાવમાં સ્માર્ટ હોય અને માથે ચીકણું-ચીકણું તેલ નાંખેલી તો ન જ હોવી જોઇએ.

'મને નથી પડી...' મેં રસ વગરનો જવાબ આપ્યો.

'હા બ્બૉસ હા... હવે તમે મોટા માણસ બની ગયા... અમારા જેવાની ઓળખાણો ક્યાંથી પડે ?'

'મોટો માણસ હું બેશક છું અને એ બનવામાં મેં ૪૪ વર્ષ ખર્ચ્યા છે... હવે, બોલો છો કે હું જઉં ?'

'ઓહ દાદુ... આમ મજાક ના કરો... હજી મને ન ઓળખ્યો ? આપણી વચ્ચે કેટલો જૂનો સંબંધ...?'

'ઓ હાઆઆ... યાદ આવ્યું ...! આપણે સાબરમતી જૅલમાં સાથે હતા... કાચા કામના કેદીઓ તરીકે... રાઈટ ? તમારો બિલ્લા નં. ૪૫૬... ને મારો -'

'બાપુ... આવી ઊડાવવાની...? તમારી ખબર નથી, પણ હું તો જૅલમાં ગયો નથી...'

એમની ઓળખાણ પાડીને ય કોઈ ફાયદો થાય એવું લાગતું નહોતું. પણ મને કે તમને આવા 'ઓળખાણ પડી ?' વાળા રોજ કેટલા ચોંટે છે ?' શોપિંગ-મોલ, કોઈ સ્ટેજ-શોના પ્રોગ્રામ કે મૅરેજના રીસેપ્શનોમાં આવા કેટલાને સંભાળવાના ?' ચીડાઈ જવાય એવી વાત એ હોય છે કે, એ પાછા ઝટ ફોડ ન પાડે કે, એ કોણ છે ! આપણે રસ્તા વચ્ચે ઓરલ-ટૅસ્ટ આપવા ઊભા હોઇએ, એમ એક સવાલમાં આપણને ફૅઇલ કરીને બીજો પૂછે, 'ચાલો યાદ કરાવું... સાહેબ, યાદ છે '૯૫-ની સાલમાં આશ્રમ રોડ પર નટરાજની નીચે એક છોકરીએ તમારા ઉપર ખીજાઈને ચંપલ કાઢ્યું હતું ?... યાદ છે, બૉસ ?

'એ ચંપલ મને નહિ... તને માર્યું હતું, રાજીયા...!'

'કરેક્ટ... હવે કેવું યાદ આવી ગયું, દાદુ ? તમારી વાત સાચી છે. એ મને જ મારવા ગઇ'તી. સીધી રીતે ઓળખાણ પાડો એવા તમે નથી. મેં ભૂલમાં એ છોકરીને મારી કઝિન સમજીને ખભો ખેંચીને બોલાવી હતી ને એ બીજી નીકળી. ખીજાઈને ચંપલ કાઢ્યું, પણ દાદુ, તમે વચ્ચે પડીને એને સમજાવી કે, સાચ્ચે જ મારી કઝિન એના જેવી લાગતી'તી, માટે ભૂલ થઇ ગઈ...તમે મને બચાવ્યો હતો, દાદુ !

'ઓહ... તું ભૂલમાં પેલીને કઝિન સમજી બેસે એટલો ભોળો નહતો અને બીજું... મને તો ખોટું બોલવાની આદત છે, એમાં મારી વાત એ માની ગઈ -'

કોણ, ક્યારે અને ક્યાં આપણી ઓળખાણ પાડવા આવી જશે, તે ગૂગલમાં શોધી શકાતું નથી. છતાં, એક ડૉક્ટર અને બીજો પોલીસવાળો આપણને મળે અને પૂછે, 'કેમ દેખાતા નથી ? ઓળખાણ તો પડી ને ?' ત્યારે ગભરાહટમાં મેં પહેરેલા કપડાં ઢીલાં થવા લાગે છે. આમ તો આ પર્સનલ વાત છે અને હું વાચકો સાથે શૅર ન કરૂં, પણ નજીકના દોસ્તો મને 'દાદુ' કહે છે, એમાં મારી કોઈ કમાલ નથી. આ ઉપનામ મેં કે કોઈએ રાખ્યું નહોતું, પણ આખી જુવાની ખાડિયામાં ગઇ અને ત્યાં એકબીજાને નામ સિવાય બીજી કોઈપણ પધ્ધતિથી બોલાવવાનો રિવાજ ચાલે. માની લો કે, નામ 'પરેશ', તો એને પરીયો-બરીયો કહે, એ તો બહુ સારૂં કહેવાય. એને બદલે પરીયાની વાત નીકળે, એટલે યારદોસ્તો આમ વાત કરે, 'બે, સુઉં વાત કરે છે ? પરીયો...? યૂ મીન, પરીયો-જેની બેન ધોબીની પોળના પેલા લંગડા સાથે ભાગી ગઈ'તી એ ?'

એ લંગડો ખરેખર કોઈ લંગડો ન હોય, પણ એને 'લાલીયા' ને બદલે 'લંગડો' કહેવાથી વાતમાં જરા વધારે વજન પડે.

મેં ખાડિયા છોડયું અને લેખક બનવાને કારણે અનેક લોકોને મળવાનું થવા માંડયું, એમાં નામો યાદ રાખવાના પ્રોબ્લેમ થાય ! મને નામો યાદ નથી રહેતા, પણ ખાડિયાની તહેઝીબ મુજબ, એકબીજાને એના અસલી નામને બદલે 'ગુરૂ, બૉસ, પાર્ટી, લેંચુ, દાદુ, ટીંચર, ભીડ કે ટણપા' કહીને બોલાવાય. આમ ગુરૂ કે બૉસ કહીને બોલાવાય પણ, 'ઓ ગુરૂ... આ જરા આપણી સાયકલમાં હવા ભરાઈ લાય ને !' મને નામ યાદ ન રહે ને પેલાને ખોટું ન લાગે એટલે એને જોતાવ્હેંત, 'આઓ દાદુ...' કહીને બોલાવું, એમાં એ ખુશ તો થાય જ, પણ એ સમજી એવું બેસે કે, હું એને એકલાને 'દાદુ' કહું છું, પરિણામે એને બીજું કોક મળ્યું હોય ત્યારે પેલો-એ બીજા કોકને કહે, 'તમે ત્યારે અશોક દવેને કે'જો ને, 'દાદુ મળ્યા'તા...!' એટલે ઓળખી જશે.'

તારી ભલી થાય ચમના. હું ગામમાં આવા બીજા પચ્ચાસને 'દાદુ' કહું છું, એમાં લોકોએ મને 'દાદુ' બનાવી દીધો છે. આમાં કોઇની પાસે આત્મહત્યા કરાવવાનું ઝનૂન ફોન ઉપાડયા પછી ઉપડે, 'કોણ દાદુ...? અરે બૉસ, હું દાદુ બોલું છું... તમને એક ખાસ મૅસેજ આલવાનો છે કે, બુધવારે પેલો ટીંચર મળ્યો'તો...ના ઓળખ્યો ? પેલો તરૂણ ટીંચરીયો... પિત્તળના પવાલામાં વોડકા પીતો'તો, એ...! મને કહે, 'દાદુને કહેજો ટીંચર અને ભીડ તમારે ત્યાં ગુરૂવાર આવશે, બૉસ !''

'આઆઆ...આ 'ભીડ' કોણ ?' મેં તો ટીંચરને ય નહતો ઓળખ્યો, પણ કદાચ ક્લ્યૂ મળે, એટલે 'ભીડ' માટે પૂછી જોયું.

'શું દાદુ તમે ય તે...! અરે ભીડ એટલે માણેક ચૉકમાં ગાંઠીયાવાળાને ટોપી પહેરાઈને પૈસા આલ્યા વિના ભાગ્યો'તો ને ગાંઠીયાવાળો તાવેથો લઇને બી.ડી.કોલેજ સુધી નો'તો દોડયો... એ ભીડ ! બીજી ઓળખાણ આલું... આ 'ભીડ' એટલે, પેલી મસ્ત માલ દીપિકાનો ભ', યાર !'
સાલું ડરના માર્યા પહેલા તો એ યાદ કરી લીધું કે, હું જેને પરણીને લાયો'તો, એનું નામ તો દીપિકા નહોતું ને ? એ જમાનો ને એ ધગધગતી ઉંમર એવી હતી કે, ખાડિયાની પોળે-પોળે આપણું એકાદ સાસરૂં તો મળી આવે, ભલે એ બધીઓના ફાધરોને રાજી રાખી શકાય એમ ન હોવાથી હું ખાડિયા બહારનીને પરણ્યોહતો... ખાડિયા બહારની લાવવાનું કારણ એ કે, ખાડિયા બહાર પાછી આપણી છાપ સારી...!

એટલું ખરૂં કે, ખાડિયા છોડે આજે ૩૦-૩૫ વર્ષ થયાપછી પણ પાર્ટીના અસલી નામથી બોલાવો તો હજી ય કોઇ ન ઓળખે. એ તો ડીઝલ, ખેંપટ કે ખમણ કહીને યાદ કરો એટલે નામ પૂછવાની ય જરૂર ન રહે. પાર્ટી એની જન્મકુંડળી નહિ, પોળ-કુંડળી સાથે યાદ આવી જાય...

છતાં એ બધી ભીડ, ગુરૂઓ કે બૉસો એકબીજાને આજે ય મળે ત્યારે એકબીજાને મળવાનો આનંદ અમિતાભ, સચિન કે નરેન્દ્ર મોદીને મળવા કરતા 'ડબ્બલ' હોય... સુઊં કિયો છો, ખાડિયાના ગ્રીનકાર્ડવાળાઓ ?

સિક્સર
શહેરના રસ્તાઓ કોઈ ૪-૫ ફૂટ તો જાવા દિયો, આવનારા બસ્સો વર્ષમાં બબ્બે ઈંચ પણ પહોળા થવાના નથી અને RTO વાળા રોજના નવા પાંચસો વાહનો શહેરના રસ્તાઓ ઉપર મૂકાવે છે. લોકો વાહનો ચલાવશે ક્યાં ?
-
આજે નહિ તો કાલે... ભારતભરમાં સાયકલો જ પાછી આવવાની છે.

17/04/2017

ઍનકાઉન્ટર : 16-04-2017

* તમે સૌથી મોટું જુઠ્ઠું ક્યારે બોલ્યા હતા ?
-
મને સાઇઝ યાદ નથી.
(
જયેશ અંતાણી, ભાવનગર)

* સાચા દિલના માણસો હંમેશા પાછળ કેમ રહી જાય છે ?
-
એમ.
(
હિરેન લાઠીદડીયા, તળાજા)

* મારા સવાલમાં એવું શું છે કે જવાબની રાહ જોવી પડે છે ?
-
કશું જ નથી.
(
દર્શિલ આર. જેઠવા, ભાવનગર)

* વાહન-વ્યવહારનું પ્રદુષણ દૂર કરવાનો કોઇ ઉપાય ખરો ?
-
સાઇકલ.
(
ભૂમિ સોપારીયા, ભાવનગર)

* અમેરિકા પાકિસ્તાનની આટલી ફૅવર કેમ કરે છે ?
-
ત્યાં અમેરિકાને બુધ્ધિ વાપરવી પડતી નથી.
(
મહેશ ધાબલીયા, મુંબઈ)

* કેજરીવાલને સુધારવાનો કોઇ ઉપાય ?
-
અહીં માનસિક રોગોને લગતા સવાલો લેવાતા નથી.
(
ડૉ. ક્રિષ્ના વિષ્ણુ ટીલવા, જૂનાગઢ)

* મુખ્યમંત્રી કે એવા અન્ય નેતા પસાર થવાના હોય ત્યારે રસ્તાઓ બંધ કેમ કરી દેવામાં આવે છે ?
-
આપણા મુખ્યમંત્રી શ્રી રૂપાણી હજી સુધી તો પ્રજા ઓળખી શકે, એવા પ્રજાભિમુખ થયા નથી. આ બહાને લોકો જુએ.
(
મોહિત યુ. મર્થક, રાજકોટ)

* શું નરેન્દ્ર મોદી પાસે કોઈ દિવ્યશક્તિ છે ?
-
પાકિસ્તાન એવું માને છે ખરું.
(
શિવરાજસિંહ ઝાલા, રાજકોટ)

* સ્ટેજ પર પ્રોગ્રામ આપતા કેટલાક કવિઓ કે કલાકારો દારૂ પીને આવે છે, એ શું બતાવે છે ?
-
ઘર કરતાં ઑડિયન્સ મારે, એ ઓછું વાગે.
(
જય પટેલ, સુરત)

* આપને એવું નથી લાગતું કે, આપનો જન્મ અત્યારના સમયમાં થયો હોત તો વધુ સારું હતું ?
-
એવું મારાં મા-બાપને લાગવું જોઈએ.
(
નૂતનકુમાર ભટ્ટ, સુરત)

* બાબા રામદેવ હવે 'પુષ્પક વિમાન' બનાવવાના છે ?
-
જો એમાં આયુર્વેદિક પેટ્રોલ ભરી શકાશે તો.
(
જીતેન્દ્ર કેલા, મોરબી)

* આપણા લોકો જ આપણા દેશને કેમ ધિક્કારે છે ?
-
એવા લોકોને થપ્પડ મારનાર કોઇ દેખાય છે ?
(
અમિત શાહ, અમદાવાદ)

* મા-બાપ બાળકોને ડૉક્ટર કે ઍન્જિનિયર બનાવવા માંગે છે, સૈનિક કેમ નહિ ?
ભારતમાતાની રક્ષા કરવાની તેમની ફરજ નથી ?
-
દેશને તમારા જેવું વિચારી શકનારાં સંતાનોની જરૂર છે.
(
અલ્ફેઝ શેખ અબ્દુલકરીમ, જૂનાગઢ) અને (સુશીલ વાઘેલા, મંજુસર-સાવલી)

* ભારતમાં સ્ત્રીઓની સંખ્યા ઘટતી કેમ જાય છે ?
-
સ્ત્રીઓની નહિ... સુંદર સ્ત્રીઓની !
(
રીતેશ ગોહેલ, ધારી-અમરેલી)

* બસમાં સ્ત્રીઓ પોતાની બાજુમાં સ્ત્રી જ બેસે એવું કેમ ઇચ્છે છે ?
-
અમારે તો એવું કંઇ નથી થતું. સામેથી બોલાવે છે ને પછી ટિકિટ લેવડાવે છે.
(
મધુકર માંકડ, જામનગર)

* તમે મજાકમાં કીધેલી વાત સાચી પડી ગઇ હોય એવું બન્યું છે ?
-
ઉત્તરપ્રદેશની ચૂંટણીઓમાં માયાવતી ઊંધેકાંડ હારશે, એવું મેં મજાકમાં કીધેલું.
(
તુષાર સુખડીયા, હિંમતનગર)

* વડાપ્રધાન બન્યા અને આજના નરેન્દ્ર મોદી વચ્ચે શું તફાવત દેખાય છે ?
-
સરેરાશ રોજના પાંચ જવાનોને આતંકવાદીઓ મારે છે, તે સહન નથી થતું.
(
રાજેશ શેલત, વડોદરા)

* પતિ સશક્તિકરણ વિશે શું માનો છો ?
-
ચ્યવનપ્રાશ ખાઓ અને ખવડાવો.
(
સિંહા હર્ષવર્ધન, વડોદરા)

* 'આપ' પાસે ઝાડુ છે. કોંગ્રેસ પાસે 'હાથ' છે, છતાં સાફસૂફી નરેન્દ્ર મોદી જ કેમ કરે છે ?
-
એ ત્રણેમાંથી કોઇ સાફસૂફી કરતું હોય એવું લાગતું તો નથી.
(
રોહિન્ટન બોધાનવાલા, મુંબઈ)

* મોટા ભાગનાં હિંદુ દેવી-દેવતાઓના હાથમાં વિનાશક શસ્ત્ર કેમ હોય છે ?
-
હાથમાં ચા-કોફીના કપ સારા ન લાગે.
(
જુભેર અબ્બાસ પેઢીવાલા, મુંબઇ)

* ચા ને બદલે પાણીમાં બિસ્કિટ બોળીને ખવાય ? (તમારા લેખના સંદર્ભમાં)
-
લાકડાનાં બિસ્કિટ આવી ગયાં હોય તો ખવાય.
(
સુનિલ વોરા, મુંબઇ)

* મારા મિત્રને કોઇ ગર્લફ્રૅન્ડ નથી. કોઇ ટીપ્સ આપશો ?
-
ગર્લફ્રેન્ડ મળે ત્યારે એને મળવાનું કહેજો ને તમે ત્યારે... !
(
અનિરુધ્ધ વાસાણી, રાજકોટ)

* તમારી બાયોપિક બને તો તમારો રોલ કરવા કોને પસંદ કરશો ?
-
આવાં કામો કોઇને સોંપાય નહિ.. જાતે જ કરવાનાં હોય !
(
નીતિન ચૌહાણ, વડોદરા)

* ગુજરાતમાં ટ્રાફિક-સૅન્સ ક્યારે આવશે ?
-
મોટા ભાગની રિક્ષાઓ પોલીસવાળાઓની માલિકીની છે.
(
વિજય પટેલ, સુરત)

* આજનું દિલ્હી અગાઉનું હસ્તિનાપુર હતું, એ વાત સાચી ?
-
હું તો એ વખતે યુધિષ્ઠિર હતો... મને ક્યાંથી ખબર હોય ?
(
જગજીવન મેતાલીયા, ભાવનગર)

* જામનગર આવો તો વણેલા ગાંઠિયા ખવડાવું ?
- ખાધા પછી વણવા બેસી જવાનું છે ?
(
હેમલ માંકડ, જામનગર)